Bettina vertelt: ik ben echt ontzettend trots op Kinderwoud

Wat hebben we, in de tijd dat ik bij Kinderwoud betrokken ben geweest, veel ontwikkelingen doorgemaakt en wat is het een mooie solide organisatie! En nu bestaat Kinderwoud 50 jaar. Van harte gefeliciteerd met dit mooie jubileum!

Mijn naam is Bettina de Jong. Ik ben als bestuurslid, commissaris en toezichthouder in een periode van met elkaar 20 jaar betrokken geweest bij Kinderwoud. Mijn drie kinderen zijn allemaal naar de TSO en de BSO geweest. Ik herinner me dat ik heel lang geleden een briefje op het prikbord van de Poppestien zag hangen met de tekst 'Nieuw bestuurslid gezocht', en 'melden bij de directeur Co Schadron'. Ik weet nog dat ik dat heb gedaan en dat ik vervolgens werd uitgenodigd voor een gesprek. Wat we hebben besproken weet ik echt niet meer, en waar ik aan begon wist ook zeer zeker niet. Alleen dat het me interesseerde. En die interesse is in bijna 20 jaar alleen maar toegenomen. Graag neem ik jullie mee langs een aantal belangrijke gebeurtenissen van deze tijd.

 

Bestuurslid bij Stichting Kinderopvang Tytsjerksteradiel (SKT)

Toen ik 'solliciteerde' werd ik bestuurslid van de Stichting Kinderopvang Tytsjerksteradiel (SKT). De bestuursleden die ik opvolgde waren echt een 'doe' bestuur. Zij kwamen op zaterdag af en toe bij elkaar en verfden bijvoorbeeld kapstokjes en de meubels. Dat was bij onze komst afgelopen. We moesten professionaliseren. We werden toen nog voornamelijk gefinancierd door de gemeente en ontvingen een jaarlijkse subsidie. Iemand van de gemeente zat destijds ook in ons bestuur om de belangen van de gemeente te vertegenwoordigen. Dat zou vandaag de dag governance-technisch niet meer mogen.

 

Fusie Tytsjerksteradiel en Heerenveen

Ergens rond 2004 ontstonden er plannen om te gaan fuseren. Dat gebeurde in 2005. Co Schadron, toenmalig directeur en werkzaam voor beide organisaties (in Heerenveen en Tytsjerksteradiel), heeft in die tijd de naam Kinderwoud geïntroduceerd. Na de fusie werden wij een Raad van Commissarissen, met een stichtingsbestuur boven ons. Onder ons hing een Onroerend goed BV waarin alle vastgoed van Kinderwoud zat, en een Werkmaatschappij waarin alle Kinderopvang activiteiten waren ondergebracht. Het was een bijzondere constructie die regelmatig tot discussie leidde, ook in het licht van Good Governance.

Co Schadron is helaas in het jaar 2008 overleden. In ditzelfde jaar is Vanessa Weewer aangenomen als adjunct-directeur. Al snel daarna is besloten om haar te benoemen tot directeur. Daar hebben we nooit spijt van gehad. Als toenmalig voorzitter van de RvC heb ik Vanessa een jaar begeleid, maar al snel bleek dat Vanessa de taak prima aankon.

 

Nodige hindernissen

In de tussentijd was de bankencrisis in de hele wereld uitgebroken en die had enorme gevolgen voor de kinderopvang. Wereldwijd leidde de crisis tot verlies van banen waardoor in Nederland de noodzaak van kinderopvang in vele gezinnen wegviel. Heel veel kinderopvangorganisaties zijn hierdoor failliet gegaan. Kinderwoud had voor het eerst een behoorlijk negatieve begroting en we waren er akelig van. We hebben na veel discussie en overleg met z’n allen het besluit genomen dat we tijdelijke contracten niet konden verlengen. Wat was dat een akelige tijd, vooral voor de betrokken medewerkers natuurlijk, maar wij hebben er als bestuur en toezichthouders ook flink buikpijn van gehad. Het kon helaas niet anders, maar we hebben dat erg moeilijk gevonden. Gelukkig was de financiële basis van Kinderwoud prima en kwamen we er uiteindelijk weer goed uit, gelukkig.

In 2012 werden we een Raad van Toezicht. De bijzondere constructie van RvC en stichting was ten einde. De RvC en het stichtingsbestuur werden samengevoegd. Voorheen kenden beide organen drie leden en nu hadden we een Raad van Toezicht van 6 leden.


De komst van het vier-ogen principe 

In dat zelfde jaar werd Nederland opgeschrikt door de zaak Robert M., werkzaam bij het Hofnarretje in Amsterdam, die de kinderopvangwereld voorgoed zou veranderen. Robert M. werd in 2013 veroordeeld voor het misbruiken van 85 kinderen met een gemiddelde leeftijd van 3 jaar, terwijl hij werkte op een kinderdagverblijf. Het verhaal schokte Nederland en de rest van de wereld natuurlijk enorm. Er werd een commissie ingesteld die met aanbevelingen moest komen om ervoor te zorgen dat dit nooit weer zou kunnen gebeuren. Het vier-ogen principe was geboren. Net nu we financieel weer een beetje begonnen op te krabbelen moest de personele inzet bijna worden verdubbeld.

 

En zo hebben we met elkaar de nodige hindernissen overwonnen, oplossingen bedacht en de organisatie verder gebracht.

 

Oprecht betrokken

Als toezichthouder en commissaris heb ik me altijd oprecht betrokken gevoeld bij de organisatie. Ik ging naar personeelsbijeenkomsten, sprak met de OR en de centrale ouderraad en heb via mijn bestuurslidmaatschap van de NVTK (later de VTOI-NVTK) veel kennis en kunde opgedaan die ik vervolgens inbracht in de Raad van Toezicht. Het leidend principe van mijn toezichthouderschap is altijd mijn opvatting geweest dat een gezonde financiële basis en de kwaliteit van de organisatie en de medewerkers geborgd moeten zijn.

Ik wens Vanessa en Marrie en alle medewerkers een prachtig jubileumjaar toe, een gezonde voorspoedige toekomst en natuurlijk voor alle kinderen 'Elke dag een mooie dag!'.

 

 

Bettina de Jong
Toezichthouder

 

<< Naar overzichtspagina "Onze medewerkers vertellen..."