Annelies vertelt: doorgroeien binnen Kinderwoud en werken aan goed ingerichte ruimtes

Een kinderopvang starten in de gemeente Tytsjerksteradiel

 

In 1990 kreeg ik de eer om de kinderopvang op te starten in de gemeente Tytsjerksteradiel. We kregen als locatie een oude school toegewezen en de vrije hand om in én op te richten. De naam van de locatie werd de Poppestien, wat verwijst naar de mythe dat in Burgum de kinderen onder een steen vandaan komen. De steen moet nog steeds ergens in Burgum liggen en de locatie de Poppestien bestaat ook nog, weliswaar op een andere plek en in een ander gebouw.

 

“We voelden ons pioniers”

 

Het was de tijd van alles zelf doen, dus we gingen vol aan de slag met muren verven, gordijnen naaien en schilderijen ophangen. Er werd hard geklust door iedereen, er kwam zelfs een heuse zandbak in het speellokaal. Ouders en partners hielpen enthousiast mee. Handen uit de mouwen want er moest iets moois komen. We voelden ons pioniers.

 

Na een maand van voorbereiden, plannen maken, beleid schrijven en materialen bestellen mochten we de eerste kinderen verwelkomen. Het liep nog niet direct storm maar we waren vol idealen en ervan overtuigd dat we een bijdrage konden leveren aan de ontwikkeling van kinderen en het ontzorgen van ouders die werk en gezin wilden combineren.

 

Bijdragen aan de eerste levensfase van een kind

 

En die overtuiging is er bij mij nog steeds.  Ik vind het een voorrecht dat wij in de kinderopvang bijdragen aan de eerste levensfase van kinderen. We leggen de bodem voor later en zorgen ervoor dat ouders met een gerust hart naar hun werk kunnen. Ik geloof in de kracht van elk kind en ben ervan overtuigd dat we met onze kernwaarden geborgenheid, eigenheid en zelfontplooiing ervoor zorgen dat de kinderen tot volle bloei komen. Ook toen ik zelf kinderen kreeg, heb ik geen moment getwijfeld en ze met veel plezier naar de opvang gebracht. Wat hebben ze daar mooie ervaringen opgedaan door met andere kinderen te spelen, te leren van elkaar en liefdevol opgevangen te worden. Deze rijke omgeving heeft gezorgd voor een fantastische start van hun ontwikkeling, het voegt zoveel toe aan wat je hen thuis kunt bieden.

 

“Hoe zorg ik ervoor dat alles klopt, dat de ramen op de juiste plek zitten, dat de verbindingen tussen de ruimtes kloppen, dat de materialen voldoen en dat de indeling logisch is?”

 

Van pedagogisch medewerker tot regiomanager

 

Na een aantal jaren als pedagogisch medewerker te hebben gewerkt, begon het bij mij te kriebelen en wilde ik graag leiding gaan geven aan een locatie en een team van medewerkers. Het stimuleren en enthousiasmeren van collega’s is iets wat ik graag doe. Ik kreeg de kans om door te groeien binnen de organisatie. En zo werd ik van pedagogisch medewerker, locatiehoofd en uiteindelijk regiomanager.

 

Een goed ingerichte ruimte als derde pedagoog


De rode draad in mijn loopbaan is altijd huisvesting geweest. Het begon dus op de Poppestien met de inrichting van een nieuwe locatie tot complete verbouwingen en nieuwbouw van IKC’s. Ik ben ervan overtuigd dat de ruimte voorwaardenscheppend is voor de ontwikkeling van kinderen. Wanneer een ruimte juist is ingericht en ontworpen, spelen de kinderen beter en geconcentreerder. Een goed ingerichte ruimte werkt als derde pedagoog.

 

Dus toen ik de stap naar de functie van projectmanager facilitair kon maken en mij volledig op huisvesting mocht storten, heb ik die kans gegrepen. Natuurlijk wilde ik dat gaan doen! In deze functie kan ik met mijn pedagogische achtergrond een bijdrage leveren aan hoe een gebouw vorm gegeven moet worden. Hoe zorg ik ervoor dat alles klopt, dat de ramen op de juiste plek zitten, dat de verbindingen tussen de ruimtes kloppen, dat de materialen voldoen en dat de indeling logisch is?

 

Tot op de dag van vandaag leer ik elke dag weer iets bij en mag ik blijven nadenken over hoe onze locaties er optimaal uit komen te zien. Daarbij is het inspirerend om samen te werken met externen zoals een architect of interieurinrichter. Ieder vanuit zijn expertise levert een bijdrage aan het eindresultaat. En nu leven we alweer in het jaar 2021 en zijn kinderen die ik opving op de Poppestien collega’s geworden en mag ik ervaren wat voor prachtige mensen het zijn geworden. Het cirkeltje is rond. Er is veel veranderd in de loop der jaren. Wat hetzelfde is gebleven? De kinderen. Voor mij staat, bij alles wat ik doe, het kind altijd centraal. En dat verandert niet!

 

“Er speelt van alles in Nederland maar laat het vooral de kinderen zijn.”

 

Annelies Folkersma

Projectmanager Facilitair

 

<<< naar de jubileumpagina